ΜΑΖΙΚΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΜΟΝΙΜΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Πόσες επιμορφώσεις ή διαγωνισμοί ΑΣΕΠ κατοχυρώνουν μόνιμο διορισμό;

Οι κυβερνήσεις με την επιβολή των πολλαπλών ελαστικών σχέσεων εργασίας στο δημόσιο σχολείο, έχει κατορθώσει να διασπάσει το μέτωπο των εργαζομένων εκπαιδευτικών, οι οποίοι δουλεύουν στον ίδιο χώρο με τον ίδιο εργοδότη. Το κυνήγι ακριβοπληρωμένων χαρτιών κατάρτισης, επιμόρφωσης, μεταπτυχιακών κλπ έχει τη βάση του στην εργασιακή ανασφάλεια-αδιοριστία και αυτό εκμεταλλεύεται ο κάθε υπουργός και το σύστημα συνολικά για να δημιουργεί αντιθέσεις και ανταγωνισμούς.

Οι συγχωνεύσεις τομέων και ειδικοτήτων, οι ενοποιήσεις ειδικοτήτων εκπαιδευτικών, οι 3ες, 4ες, 5ες κλπ αναθέσεις μαθημάτων, οι καταργήσεις μαθημάτων, μοναδικό στόχο έχουν την «πιο αποδοτική διαχείριση του δυναμικού των εκπαιδευτικών». Με απλά λόγια δηλαδή, την ελαχιστοποίηση των προσλήψεων αναπληρωτών και τη μετατροπή του μόνιμου εκπαιδευτικού σε εργαζόμενο λάστιχο που θα καλύπτει κάθε κενό.

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση υλοποιείται η με νόμο ανάθεση τάξεων ειδικής αγωγής σε εκπαιδευτικούς γενικής και επιχειρείται με τα διήμερα σεμινάρια να δώσουν φύλλο συκής και να νομιμοποιήσουν ντε φάκτο και για την επόμενη χρονιά την παραπάνω κατεύθυνση. Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι, απέναντι στη βάρβαρη πολιτική της επιστροφής στον εργασιακό μεσαίωνα η δουλειά, είναι μάταιο το κυνήγι των ακριβοπληρωμένων σεμιναρίων ή τα ακριβοπληρωμένα μεταπτυχιακά. Απαιτείται συλλογικός παρατεταμένος αγώνας για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Αγώνας σύγκρουσης με την πολιτική που μας στερεί τα δικαιώματα και όχι αυταπάτες για κυβερνητικές αλλαγές. Αγώνας σύγκρουσης και όχι παραστάσεις ψευτοδιαμαρτυρίας και διαλόγου με τους υπουργούς, προτάσεις νόμου στη Βουλή και άλλα διαλυτικά για τον αγώνα και τις συνειδήσεις των εργαζομένων.

Απ’ το 1998 που καταργήθηκε η επετηρίδα (δηλαδή τα επαγγελματικά δικαιώματα του πτυχίου), στρώθηκε το πλαίσιο της επιβολής ελαστικών σχέσεων εργασίας στο δημόσιο σχολείο. Ιδιαίτερα η λεγόμενη «επιμόρφωση» έχει γίνει το εργαλείο με βάση το οποίο η κάθε κυβέρνηση επιχειρεί να ρίξει την ευθύνη της κατάστασης στους εκπαιδευτικούς, να εφαρμόσει την αξιολόγηση και να καλλιεργήσει ανταγωνισμούς και διάσπαση στον κλάδο.

«Επιμόρφωση», «κατάρτιση», «εργασιακή εμπειρία», «νέος εργαζόμενος» είναι έννοιες που χρησιμοποιούνται τελευταία σε όλη την Ε.Ε και στη χώρα μας προκειμένου να καταστρατηγηθούν εργασιακά δικαιώματα. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να επιμορφωθεί για να εκθειάζει τις εκάστοτε κυβερνητικές αντιλαϊκές πολιτικές: όρθωση νέων ταξικών φραγμών, στροφή στην κατάρτιση και μαθητεία, διαπαιδαγώγηση των μαθητών στην υποταγή στους εργοδότες, «την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας», κλπ.

Οι δυνατότητες του συστήματος και των κυβερνήσεων του να επιβάλλουν την πολιτική τους πατάνε πάνω στις απόψεις και πρακτικές των συνδικαλιστικών οργάνων ΟΛΜΕ ΔΟΕ και αστικών και ρεφορμιστικών παρατάξεων που –βαθιά ποτισμένοι όλοι τους μα τα ιδεολογήματα του συστήματος- εδώ και χρόνια γαλούχησαν τον κλάδο με την αυταπάτη «της αναβάθμισης» της εκπαίδευσης, για την οποία χρειαζόταν «επιμόρφωση του εκπαιδευτικού». Σήμερα έχει αποκαλυφθεί ότι το «αίτημα» για επιμόρφωση έχει γίνει εργαλείο στα χέρια του συστήματος για την επιβολή της εργασιακής ανασφάλειας στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης, όπως και η θέση για τη λεγόμενη «αντικειμενική και μη τιμωρητική» αξιολόγηση.

Είναι αναγκαίο όλοι οι συνάδελφοι να αρνηθούμε τις σειρήνες της υποταγής αλλά και του εσωτερικού κανιβαλισμού του κλάδου. Είναι αναγκαίο όλοι οι συνάδελφοι, μόνιμοι και αναπληρωτές, της γενικής και της Ειδικής, της πρωτοβάθμιας, των Γυμνασίων, των ΕΠΑΛ και των ΓΕΛ, οι συνάδελφοι όλων των ειδικοτήτων, παλιοί και νέοι να συγκροτήσουμε τον αγώνα μας για ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ.

Ενάντια στην πολιτική της αδιοριστίας, των απολύσεων και της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων. Μια πολιτική που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που την υπηρέτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μια αντιδραστική πολιτική που προωθείται με τις ευλογίες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ.

Μαζικοί διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών. Μια διεκδίκηση που αφορά και τους ήδη μόνιμους εκπαιδευτικούς, όχι μόνο σαν έκφραση αλληλεγγύης, αλλά κύρια επειδή η εργασιακή ανασφάλεια αγγίζει και τους ίδιους και μαζί με την αξιολόγηση θα εντείνει το κλίμα εντατικοποίησης και εξουθένωσης στα σχολεία.

Η απαίτηση για μαζικούς διορισμούς μονίμων και το ξεδίπλωμα αγώνων για τη διεκδίκηση τους στοχεύει την αντιλαϊκή πολιτική του χτυπήματος της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης, και αντιπαλεύει τις πολιτικές κυβέρνησης –τροϊκανών για κατάργηση κάθε ψήγματος εργασιακών δικαιωμάτων. Να απαιτήσουμε: Αυξήσεις στους μισθούς και δωρεάν περίθαλψη και όχι επιδόματα ή σίτιση στις λέσχες. Ταυτόχρονα οι αναπληρωτές να έχουν πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα (άδειες, προσμέτρηση προϋπηρεσίας κλπ).

Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση οι εκπαιδευτικοί, μόνιμοι και ελαστικά εργαζόμενοι, είναι ανάγκη να βρούμε κοινό βηματισμό και να πάρουμε την υπόθεση της υπεράσπισης και διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας στα χέρια μας. Οι αναπληρωτές –ωρομίσθιοι σαν το πιο βάρβαρα πληττόμενο κομμάτι των εργαζόμενων στην εκπαίδευση πρέπει να διεκδικήσουμε λόγο και ρόλο στα σωματεία και να συμβάλουμε σε αγωνιστικές αποφάσεις για:

ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ - ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ και ΑΥΞΗΣΕΙΣ στους ΜΙΣΘΟΥΣ - ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.