Με τη βούλα της ΕΕ και του ΟΟΣΑ τα επιμορφωτικά σεμινάρια για τους εκπαιδευτικούς της 54ης περιφέρειας Δημοτικής Εκπαίδευσης Αττικής

Στα πλαίσια της κυβερνητικής πολιτικής που υλοποιεί πιστά τις πολιτικές των δανειστών –ληστών, δε θα μπορούσε να λείπει από τα σεμινάρια για εκπαιδευτικούς η βούλα της ΕΕ και του ΟΟΣΑ που, μαζί με το ΔΝΤ,  επιβάλλουν εξοντωτικά μέτρα σε βάρος του ελληνικού λαού. Τα σεμινάρια οργανώνονται με σκοπό να προπαγανδίσουν τις πολιτικές αυτών των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, να στρατολογήσουν σχολεία και εκπαιδευτικούς για να εφαρμόσουν τις πολιτικές τους στην εκπαίδευση. Με την ένταξη των σχολείων σε αυτά τα προγράμματα που χαρακτηρίζονται από συστημικές αντιλήψεις για τη ζωή των ανθρώπων, κατηγοριοποιούνται τα σχολεία και προωθείται, μαζί με άλλα μέτρα, η αξιολογική περικύκλωση εκπαιδευτικών και σχολείων.

Με θέμα «Καινοτόμες προτάσεις στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού έργου» οργανώνεται σεμινάριο για τους εκπαιδευτικούς της 54ης περιφέρειας Δ.Ε. Αττικής στις 9 και 14 Μαρτίου στη Ραφήνα και την Παιανία αντίστοιχα. Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποιους τίτλους εργαστηρίων: «Παιδική επιχειρηματικότητα και τοπική ιστορία», «Βιωματικό εργαστήριο στην εκπαιδευτική προσέγγιση e-Reflect», «Βιωματικό εργαστήριο στους δείκτες του αειφόρου σχολείου». Ο ΣΕΒ σίγουρα θα χαίρεται βλέποντας πως η επιμόρφωση κινείται στα πλαίσια των προτάσεών του.

Σύμφωνα με τα προγράμματα για την «παιδική επιχειρηματικότητα» που «τρέχουν» εδώ και περίπου μια δεκαετία κυρίως στην Β/θμια εκπαίδευση, οι μικροί μαθητές πρέπει να πειστούν πως το ζήτημα της εύρεσης εργασίας είναι θέμα δεξιοτήτων, προσόντων και επιχειρηματικών φαεινών. Για το 30% των επίσημα καταγεγραμμένων ανέργων, για τον υποκατώτατο του κατώτατου μισθού που επιβάλλει η τρόικα στους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, για τις μαζικές απολύσεις, για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, για τη μετανάστευση των νέων, τι θα πει το βιωματικό εργαστήριο ή μάλλον τι προτείνει να κάνουμε; Εικονικές επιχειρήσεις στα σχολεία; Για τους συναδέλφους μας αναπληρωτές που απολύονται, φταίει ότι τους λείπει επιχειρηματικό πνεύμα; Στην ουσία, με το πρόγραμμα για την «παιδική επιχειρηματικότητα» καλούμαστε ως εκπαιδευτικοί να εκπαιδεύσουμε τους μαθητές μας στο να διαγκωνίζονται με τους άλλους για μια θέση στη διαλυμένη αγορά εργασίας, στην ατομική λύση και φυσικά όχι στη συλλογική, αγωνιστική, κινηματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

Οι 40 δείκτες του «αειφόρου σχολείου» καταφέρνουν να κλείσουν μέσα τους όλη την αντιδραστική πολιτική που επιχειρείται να εφαρμοστεί στην εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια.  Όσοι εκπαιδευτικοί θυμούνται τους δείκτες της αξιολόγησης, που ο νέος υπουργός δηλώνει πως θα ξεπαγώσει, μπορούν να θαυμάσουν στο «αειφόρο» πολλούς από αυτούς. Έτσι, στους δείκτες καταγράφονται και αξιολογούνται οι εναλλακτικές διδακτικές τεχνικές και μέθοδοι των διδασκόντων, οι συμμετοχή στα διάφορα προγράμματα της ΕΕ και του υπουργείου, οι δράσεις για την πρόληψη της σχολικής εγκατάλειψης(!), τα σεμινάρια που παρακολουθούν οι εκπαιδευτικοί, η προώθηση του δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου(!), η λειτουργία και η θεματολογία των σχολικών συμβουλίων, η διαδικασία σύνθεσης του Σχολικού Κανονισμού (!), η μείωση της κατανάλωσης του φωτοτυπικού χαρτιού, οι δράσεις για εξεύρεση εναλλακτικών τρόπων θέρμανσης και δροσισμού(!!!) και πολλά άλλα.

Μας ζητούν, δηλαδή, μέσω βιωματικών εργαστηρίων, να εμπεδώσουμε πως το σύνολο των προβλημάτων στην εκπαίδευση είναι θέμα λειτουργίας των εκπαιδευτικών, ότι πρέπει να τρέξουμε για χορηγούς και να καλλιεργήσουμε στου μαθητές την άποψη πως το ζήτημα της καταστροφής του πλανήτη είναι θέμα καταναλωτικής νοοτροπίας και όχι ξεζουμίσματος του από το κεφάλαιο που θέλει να αυγατίσει τα κέρδη του. Το καπιταλιστικό σύστημα που εκμεταλλεύεται κάθε κομμάτι του πλανήτη και κάθε πλευρά της ανθρώπινης δραστηριότητας για να κερδοφορεί, μας ζητά να κάνουμε τα στραβά μάτια γι’ αυτό και να μεταβιβάσουμε την ενοχή στον «αμαθή» ή «κακομαθημένο» λαό που δεν ξέρει πώς να καταναλώνει!!!

Για την εκπαιδευτική προσέγγιση e-Reflect θα μπορούσαμε να πούμε απλά πως είναι άλλη μία φαεινή μέθοδος διδασκαλίας που βολεύει το σύστημα στη δεδομένη στιγμή και που θα ζαλίζει, μέσω σεμιναρίων, τα αυτιά των εκπαιδευτικών. Όμως, έρχεται να κουμπώσει στην πρόταση του πορίσματος για την παιδεία που υιοθέτησε ο υπουργείο, το οποίο εισηγείται, στα πλαίσια των κατευθύνσεων της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ, να κλείσουν τα μικρά σχολεία (κυρίως Λύκεια) στα νησιά και οι μαθητές να εκπαιδεύονται μέσω ίντερνετ. Επίσης, δένει με την αντιδραστική προπαγάνδα και κατεύθυνση περί «δια βίου μάθησης», που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ισόβια κάθειρξη των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Όσο για την ορολογία περί «πολιτισμικής ετερότητας» που φιγουράρει στα σεμινάρια, εισάγεται κατευθείαν από το οπλοστάσιο όσων αποφεύγουν να μιλήσουν για ταξικότητα, όσων μένουν άλαλοι για τα στρατόπεδα προσφύγων που φυλακίζουν τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, όσων εθελοτυφλούν για τη αντιδραστικοποίηση - φασιστικοποίηση του συστήματος. Το σύστημα εξουσίας χρησιμοποιεί όλο του το ιδεολογικό οπλοστάσιο για να ξεριζώσει από τη συλλογική συνείδηση ό,τι θυμίζει εποχές που οι εργαζόμενοι αντέκρουαν την κυρίαρχη προπαγάνδα και με τα συνθήματά τους και τους αγώνες τους κατακτούσαν τα δικαιώματά τους. Εισάγει νέους ξύλινους γλωσσικούς όρους και αποστρέφεται την πλούσια πείρα που απέκτησαν οι εργαζόμενοι παντού στον κόσμο μέσα από τους συλλογικούς αγώνες. Να μη νοιώθουμε αμηχανία, να μη μασάμε. Τέλος στην ιστορία δεν υπάρχει!

Τα εκπαιδευτικά προγράμματα που υλοποιεί το υπουργείο παιδείας, ακολουθούν τις πολιτικές επιλογές των ΕΕ, ΟΟΣΑ και ΔΝΤ, επιβιώνουν παρασιτικά τρώγοντας τις σάρκες των εργατικών, συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων εκπαιδευτικών και μαθητών.

Στα εκπαιδευτικά σεμινάρια που γίνονται με σκοπό να μας πείσουν να εφαρμόσουμε αγόγγυστα τις πολιτικές του υπουργείου, δεν μπορούμε να απαντούμε με αυταπάτες πως οι εκπαιδευτικοί τελικά θα φέρουν τις προωθούμενες πολιτικές στα μέτρα τους και τίποτε κακό δε θα συμβεί αν τσαλαβουτήσουμε λίγο στα απόνερα της κυβερνητικής πολιτικής. Δεν μπορεί να προσπερνιούνται όλα με τη γνωστή φράση «σιγά και τι έγινε;». Γιατί με τόσα πολλά «σιγά και τι έγινε;» έχουμε βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο να βλέπουμε τον αντίπαλο να κάνει πλιάτσικο πάνω στις κατακτήσεις μας.

Για το ζήτημα πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση το ΔΣ του συλλόγου Δελμούζου. Επίσης θα πρέπει στις Γενικές Συνελεύσεις του σωματείου, να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε για την κατηγοριοποίησης και του ανταγωνισμού που καλλιεργούν τα διάφορα προγράμματα που της ΕΕ και της κυβέρνησης. Να αρνηθούμε να συμμετέχουμε στα προγράμματα που υπουργείου. Τίποτε δεν είναι αθώο.

ΟΙ λύσεις βρίσκονται στους συλλογικούς αγώνες.

Να διδάξουμε τους μαθητές μας με το αγωνιστικό μας παράδειγμα.

Να οικοδομήσουμε μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης.